Biografija

Nemanja Stanković (1989, Kragujevac) je srpski violončelista izuzetne izražajnosti i tehničke virtuoznosti, koji se jednako ističe kao solista, kamerni muzičar i pedagog. Njegov umetnički izraz obuhvata širok dijapazon – od interpretacija velikih dela klasičnog repertoara, preko savremenih kompozicija, do stvaranja i podsticanja novih muzičkih narativa kroz interdisciplinarne projekte i premijerna izvođenja.

Muzičko obrazovanje započeo je u svom rodnom gradu, gde je osnovnu i srednju muzičku školu završio u klasi Bože Saramandića. Već tada beleži prve zapažene nastupe i nagrade. Kao vanserijski talenat, sa petnaest godina upisuje Fakultet muzičke umetnosti u Beogradu, gde studira u klasi profesorke Sandre Belić. Diplomirao je 2009. godine kao Student godine. Master studije završava na Konzervatorijumu u Beču (Konservatorium Wien), u klasi Natalije Gutman – jedne od najznačajnijih violončelistkinja današnjice. Doktorske studije završio je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Usavršavao se i na Scuola di Musica di Fiesole (Italija), takođe kod Natalije Gutman, kao i na salcburškom Mozarteumu, gde je radio sa Enricom Bronzijem. Pohađao je majstorske kurseve kod Alfreda Brendela, Jamie-ja Waltona, Mischе Maiskog, Jensa Petera Maintza, Davida Strangea, Alexandera Geberta i drugih.

Nemanja Stanković je nastupao u najprestižnijim dvoranama sveta, kao solista i kamerni muzičar – među njima su bečki Musikverein, Konzerthaus u Beču, Flagey u Briselu, Emory Performing Arts Studio u Atlanti, Cemal Reşit Rey u Istanbulu, Teatro Manoel u Valeti, Shanghai Concert Hall, Stadthalle Chemnitz, Teatro Gerolamo u Milanu, Sala Filharmonije u Voronježu, Nacionalna filharmonija u Kijevu, Nacionalni teatar u Dakaru, Chiesa dei Gesuiti u Veneciji, Sala Lysenko u Kijevu, kao i gotovo sve značajne koncertne scene u Srbiji – uključujući Veliku dvoranu Kolarčeve zadužbine i Sava Centar.

Bio je vođa grupe violončela Beogradske filharmonije od 2011. do 2019. godine, a tokom sezone 2022/2023. nastupao je kao gostujući prvi violončelista Milanskog simfonijskog orkestra. Kao solista nastupao je sa brojnim orkestrima, uključujući Beogradsku filharmoniju, Simfonijski orkestar RTS, Cameratu Serbicu, Gudače sv. Đorđa, Beogradski kamerni orkestar, Italijanski omladinski orkestar, Czech Virtuosi, Norbal i mnoge druge, pod upravom dirigenata kao što su Marcus Bosch, Cristian Mandeal, Fabrice Bollon, Bojan Suđić, Rafael Payare, Noam Zur i Biljana Radovanović.

Kao kamerni muzičar, Stanković je ostvario bogatu saradnju sa brojnim istaknutim umetnicima, uključujući Arthura i Lucasa Jussena, Marina Formentija, Gabriela Feltza, Miloša Karadaglića, Maju Mihić, Stanka Madića, Juliju Hartig, Roberta Lakatoša, Tijanu Milošević, Pabla Barragána, Sandru Belić, Atanasa Krsteva i druge. Osnivač je i član Klavirskog trija Corda, zajedno sa violinistkinjom Unom Stanić i pijanistom Vladimirom Miloševićem. Trio je dobitnik više priznanja, a posebno se izdvaja Nagrada grada Beograda „Despot Stefan Lazarević“ za koncert u Kolarčevoj zadužbini 2023. godine.

Stanković je gostovao na brojnim festivalima, kao što su BEMUS, NIMUS, Mokranjčevi dani, Beethovenfest (Nemačka), Cellissimo (Bugarska), Musica con Vista (Italija), Miguel Bernal Jiménez (Meksiko), Alpen Classica (Italija), Platonov Arts Festival (Rusija), Blisko (Novi Sad), Čelo Fest (Beograd) i drugi.

Njegovo stvaralaštvo je snažno povezano sa savremenom muzikom. Premijerno je izveo više desetina dela domaćih i inostranih kompozitora, među kojima su Anja Đorđević, Ana Krstajić, Nataša Bogojević, Predrag Radisavljević, Dragana Jovanović, Igor Andrić, Irena Popović, Ognjen Bogdanović i drugi. 2020. godine objavio je album „Tragovi – Nova srpska muzika za violončelo“.

Pedagoški rad predstavlja značajan deo njegove karijere. Od 2018. godine predaje kamernu muziku na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, a prethodno je bio profesor violončela na Fakultetu umetnosti u Nišu. Održao je brojne majstorske kurseve u Srbiji i inostranstvu – u SAD-u, Španiji, Italiji, Bugarskoj, Meksiku i dr.

Dobitnik je brojnih nagrada, među kojima se izdvajaju: dvostruka Nagrada grada Beograda (2020. za album Tragovi i 2023. za koncert sa triom Corda), nagrada „Aleksandar Pavlović“ mladom umetniku, Udruženja kompozitora Srbije (2022), kao i priznanja revije Muzika klasika (Mladi izvođač godine – 2017, Koncert godine – 2023). Osvojio je Prvu nagradu na Internacionalnom takmičenju violončelista u Liezenu (Austrija), Nagradu publike na takmičenju Muzičke omladine (Beograd) i bio je finalista međunarodnog takmičenja „Johannes Brahms“ u Pörtschachu.

Nemanja Stanković je od 2023. godine rezidencijalni umetnik Kolarčeve zadužbine. Svira na violončelu graditelja Karlosa Robertsa iz Kremone. Nemanja Stanković (1989, Kragujevac) je srpski violončelista izuzetne izražajnosti i tehničke virtuoznosti, koji se jednako ističe kao solista, kamerni muzičar i pedagog. Njegov umetnički izraz obuhvata širok dijapazon – od interpretacija velikih dela klasičnog repertoara, preko savremenih kompozicija, do stvaranja i podsticanja novih muzičkih narativa kroz interdisciplinarne projekte i premijerna izvođenja.

Muzičko obrazovanje započeo je u svom rodnom gradu, gde je osnovnu i srednju muzičku školu završio u klasi Bože Saramandića. Već tada beleži prve zapažene nastupe i nagrade. Kao vanserijski talenat, sa petnaest godina upisuje Fakultet muzičke umetnosti u Beogradu, gde studira u klasi profesorke Sandre Belić. Diplomirao je 2009. godine kao Student godine. Master studije završava na Konzervatorijumu u Beču (Konservatorium Wien), u klasi Natalije Gutman – jedne od najznačajnijih violončelistkinja današnjice. Doktorske studije završio je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Usavršavao se i na Scuola di Musica di Fiesole (Italija), takođe kod Natalije Gutman, kao i na salcburškom Mozarteumu, gde je radio sa Enricom Bronzijem. Pohađao je majstorske kurseve kod Alfreda Brendela, Jamie-ja Waltona, Mischе Maiskog, Jensa Petera Maintza, Davida Strangea, Alexandera Geberta i drugih.

Nemanja Stanković je nastupao u najprestižnijim dvoranama sveta, kao solista i kamerni muzičar – među njima su bečki Musikverein, Konzerthaus u Beču, Flagey u Briselu, Emory Performing Arts Studio u Atlanti, Cemal Reşit Rey u Istanbulu, Teatro Manoel u Valeti, Shanghai Concert Hall, Stadthalle Chemnitz, Teatro Gerolamo u Milanu, Sala Filharmonije u Voronježu, Nacionalna filharmonija u Kijevu, Nacionalni teatar u Dakaru, Chiesa dei Gesuiti u Veneciji, Sala Lysenko u Kijevu, kao i gotovo sve značajne koncertne scene u Srbiji – uključujući Veliku dvoranu Kolarčeve zadužbine i Sava Centar.

Bio je vođa grupe violončela Beogradske filharmonije od 2011. do 2019. godine, a tokom sezone 2022/2023. nastupao je kao gostujući prvi violončelista Milanskog simfonijskog orkestra. Kao solista nastupao je sa brojnim orkestrima, uključujući Beogradsku filharmoniju, Simfonijski orkestar RTS, Cameratu Serbicu, Gudače sv. Đorđa, Beogradski kamerni orkestar, Italijanski omladinski orkestar, Czech Virtuosi, Norbal i mnoge druge, pod upravom dirigenata kao što su Marcus Bosch, Cristian Mandeal, Fabrice Bollon, Bojan Suđić, Rafael Payare, Noam Zur i Biljana Radovanović.

Kao kamerni muzičar, Stanković je ostvario bogatu saradnju sa brojnim istaknutim umetnicima, uključujući Arthura i Lucasa Jussena, Marina Formentija, Gabriela Feltza, Miloša Karadaglića, Maju Mihić, Stanka Madića, Juliju Hartig, Roberta Lakatoša, Tijanu Milošević, Pabla Barragána, Sandru Belić, Atanasa Krsteva i druge. Osnivač je i član Klavirskog trija Corda, zajedno sa violinistkinjom Unom Stanić i pijanistom Vladimirom Miloševićem. Trio je dobitnik više priznanja, a posebno se izdvaja Nagrada grada Beograda „Despot Stefan Lazarević“ za koncert u Kolarčevoj zadužbini 2023. godine.

Stanković je gostovao na brojnim festivalima, kao što su BEMUS, NIMUS, Mokranjčevi dani, Beethovenfest (Nemačka), Cellissimo (Bugarska), Musica con Vista (Italija), Miguel Bernal Jiménez (Meksiko), Alpen Classica (Italija), Platonov Arts Festival (Rusija), Blisko (Novi Sad), Čelo Fest (Beograd) i drugi.

Njegovo stvaralaštvo je snažno povezano sa savremenom muzikom. Premijerno je izveo više desetina dela domaćih i inostranih kompozitora, među kojima su Anja Đorđević, Ana Krstajić, Nataša Bogojević, Predrag Radisavljević, Dragana Jovanović, Igor Andrić, Irena Popović, Ognjen Bogdanović i drugi. 2020. godine objavio je album „Tragovi – Nova srpska muzika za violončelo“.

Pedagoški rad predstavlja značajan deo njegove karijere. Od 2018. godine predaje kamernu muziku na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, a prethodno je bio profesor violončela na Fakultetu umetnosti u Nišu. Održao je brojne majstorske kurseve u Srbiji i inostranstvu – u SAD-u, Španiji, Italiji, Bugarskoj, Meksiku i dr.

Dobitnik je brojnih nagrada, među kojima se izdvajaju: dvostruka Nagrada grada Beograda (2020. za album Tragovi i 2023. za koncert sa triom Corda), nagrada „Aleksandar Pavlović“ mladom umetniku, Udruženja kompozitora Srbije (2022), kao i priznanja revije Muzika klasika (Mladi izvođač godine – 2017, Koncert godine – 2023). Osvojio je Prvu nagradu na Internacionalnom takmičenju violončelista u Liezenu (Austrija), Nagradu publike na takmičenju Muzičke omladine (Beograd) i bio je finalista međunarodnog takmičenja „Johannes Brahms“ u Pörtschachu.

Svira na violončelu graditelja Karlosa Robertsa iz Kremone.